جمعه ۷ تیر ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۲
کد خبر : 22238
تهیه کننده: کمانداری : مهمترین دلایل و اسباب عدم پیشرفت و عقب ماندگی شهرستان بندرلنگه

اکثر مردم  بندرلنگه کم خواه، قانع در خواستن، دارای آرزوها و آرمان های کوچک، رویکرد اقتصادی آنها مبتنی بر معیشت است و نه تولید ثروت، منفعلند، هدفشان گذران امروز است و چو فردا بیاید فکر فردا کنند.

به گزارش کنگ خبر، جغرافیای فرهنگ شهرستان بندرلنگه از دیرباز تجلیگاه بزرگ مردانی بوده است که هرکدام نمودی از علم، تلاش و اخلاق محسوب می­شدند. نگاهی به تاریخ سراسر آموزنده شهرستان بندرلنگه که می اندازیم حاکی از آن است که این شهرستان در ادوار مختلف تاریخ نقشی عزت آفرین در منطقه ایفا نموده است و نام آن همواره تداعی کننده انسانهایی بزرگ بوده است ولی بدبختانه امروزه با گذشت زمان شاهد هستیم که جایگاه بلامنازع بندرلنگه در منطقه، درعرصه های مختلف دچار افت و رکود شده است و در عین حال شهر بندرلنگه که مرکز شهرستان بندرلنگه قلمداد میگردد و از نظر برخورداری از شهرداری و فرمانداری قدمتی قابل توجه را در نه تنها در بین شهرستان های همجوار بلکه در کشور یدک می کشد و در سطح استان هرمزگان نیز از حیث قدمت و وسعت شهره خاص و عام شده است ولی حال از زیرساخت هایی نسبت به سایر بنادر جنوب کشور محروم مانده است. بی شک رونمایی از شاکله امروز شهرستان بندرلنگه  و به ویژه شهر بندرلنگه، معلول دلایل متعددی بوده که آسیب شناسی نشده است. شهری که زیرساخت مطلوب بندری و شهری برای سرمایه گذاری ندارد و شهرستانی که توسعه آن از پارادایم خاصی تأسی نمی نماید!

 

برای ریشه یابی علل توسعه یافتگی و یا توسعه نیافتگی، می بایست دلایل را در دو سطح فرهنگ و ساختارها جستجو کرد و بحث جامع برای تبیین علل توسعه نیافتگی نیازمند تحلیل مجموعه عواملی است که سعی می شود بر اساس ادبیات علمی مرتبط، بخشی از عوامل توسعه نیافتگی که البته برای هر منقطه جغرافیایی صادق است، تحلیل و تبیین شود.

 

ابتدا باید اشاره کرد که طرح موضوع “علل عقب ماندگی شهرستان” خود مبتنی بر این پیش فرض است که “شهرستان بندرلنگه توسعه یافته نیست”. البته دفاع از این گزاره چندان هم سخت نیست، ولی طرح این موضوع و بررسی آن نیازمند توافق مشترک روی این پیش فرض است. مجموعه شاخص های شهرستان در زمینه درآمد سرانه ساکنین، وضعیت اشتغال و بیکاری، حاشیه نشینی و مهاجرت در سطح شهرستان، سطح خدمات در شهرستان، وضعیت تجارت ، بازرگانی ، صنعتی و کشاورزی شهرستان همه و همه مؤید عقب ماندگی مفرط شهرستان بندرلنگه هستند.

 

به طور طبیعی با پذیرش این سطح پیشرفت، نتیجه گیری و قضاوت در خصوص بسیاری از ویژگی های فرهنگی به صورت نادیده و بدون هرگونه مطالعه میدانی و بر اساس پیشینه مطالعات قبلی امکان پذیر است.

 

برای مثال بدون هیچ تأمل و بررسی می توان نتیجه گرفت که فرهنگ مبارزه برای طلب حق، کار و تلاش و حس سخت کوشی مدیریت کلان آن در این شهرستان دچار مشکل است و متأسفانه به جای آن فرهنگ سهم خواهی طایفه ای، گروهی و جریانی وجود دارد؛ که بالطبع نشان از انگیزه پیشرفت خواهی و موفقیت طلبی پایین مردم بندرلنگه است؛ اصولاً فرهنگ تعلق و ویژگی های عاطفی مردم شهرستان بندرلنگه دچار اشکال است؛ تقدیرگرایی منفی در آن رواج دارد؛ توسعه، گفتمان غالب مردم  نیست؛ قناعت گرایی به صورت منفی در این شهرستان رایج است؛ ثروت گرایی عقلانی و مشروع چندان تشویق نمی شود و ثروت گرایی برای افراد و گروه خاص جریان دارد؛ کارآفرینی اهمیت بالایی ندارد و کارآفرینان از  جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار نیستند؛ اغلب مردم مسوولیت پذیر نیستند و گفتمان “به من چه!!” و “کلاه خودت رو بگیر که باد نبره” کاملا در جریان است؛ تنها انتظاراتی که از مدیران خود دارند، انتظارات عاطفی و شخصی است و نه انتظارات توسعه ای شهرستان؛ به هیچ وجه از رفتار رقابتی و برتری جویی برای خدمت به شهرستان برخوردار نیستند .

 

اکثر مردم شهرستان بندرلنگه کم خواه، قانع در خواستن، دارای آرزوها و آرمان های کوچک، رویکرد اقتصادی آنها مبتنی بر معیشت است و نه تولید ثروت، منفعلند، هدفشان گذران امروز است و چو فردا بیاید فکر فردا کنند. فکر می کنند توسعه چیزی است که باید به آنها داده شود و نه این که برای رسیدن به توسعه باید تلاش کرد و توسعه را به دست آورد.

 

علاوه بر عوامل فرهنگی بیان شده، مهمترین دلایل ساختاری توسعه نیافتگی شهرستان، خود ما اهالی و ساکنین شهرستان هستیم زیرا؛ ماها عادت داریم دنبال حرف و حدیث باشیم و بگوییم کیه کیه؟ چیه چیه؟ چی شده؟ شنیدی؟

 

هیچ وقت حین عمل پیگیر مسائل نیستیم، در راه انجام صحیح آن کمک نمی کنیم و دنبال نتیجه نهایی از طرف خود هستیم که یا خوب خواهد شد یا بد.

 

ما یا در انتخابمان اشتباه می کنیم که افراد فاقد صلاحیت و تخصص و بی اعتنا انتخاب می کنیم و یا نه افراد خوبی انتخاب می کنیم ولی نمی گذاریم کار کنند و چوب لای چرخش می گذاریم تا خودش التماس کنان دار فانی بندرلنگه را وداع گفته و فرار کند!!!!

 

 اما اینک راه چاره چیست؟ و برای برون رفت از این حالت رکود ، کجا و سراغ چه کسی باید رفت؟ و اصلاً چه کسانی بیشتر در این امر نقش موثرتری دارند؟

 

شهرستان بندرلنگه دارای پتانسیل های درخور توجهی می باشد که لازم است به نحو مطلوب و صحیح مورد توجه قرار گرفته و با هدایت آن توسط یک مدیریت متمرکز و جانفدا، بستر لازم جهت استفاده حداکثری از این توانمندی مدنظر قرار گیرد.

 

آنچه که واضح و مبرهن است متاسفانه تاکنون خواسته یا ناخواسته اراده و تصمیمی در جهت تحقق موارد مذکور به طور جدی وجود نداشته و همواره با بیان روشها و راه حل های کلیشه ای و نخ نما شده تبدیل به یک ابزار خاص، جهت تأمین مقاصدی تعیین شده، گردیده است. به عبارت دیگر عدم توجه مناسب و پرداختن به مسائلی که در حاشیه مطرح می شود از آن موضوعی با محوریت فرعی ساخته است.

 

اگر عوامل تاثیر گذار در توسعه یک دیار را با دقت بیشتری بازنگری نماییم، مشاهده می شود در شهرستان بندرلنگه این عوامل به عنوان مجهولات مسئله مطرح است.

 

خلاصه اینکه هیچ شهری توسعه نمی یابد مگر اینکه عزم و اراده ای جدی در عقبه آن وجود داشته باشد و این مهم میسر نمی شود جز با عزم و اراده ای همگانی که نمود آن باید در رفتار، سکنات و عملکرد کلیه افراد موثر در این زمینه، بویژه مسئولین ارشد، صاحب نظران و اندیشمندان و… این خطه ظاهر شود.

 

ما با این اقدام پسندیده می توانیم گام نخستین را در این راستا برداشته و شرایط لازم را در جهت تحقق اصل توسعه در شهرستان بندرلنگه  فراهم کنیم، انشاء الله.

 

 

انتهای پیام/ک

عکاس : گزارش : منبع خبر : مرجع خبر :

نظرات :

یک دیدگاه

  • سلام , مهمان